Kiedyś posiadanie telewizora było wyznacznikiem luksusu, później stał się sprzętem tak nieodzownym jak np. lodówka.Dziś coraz więcej osób nie ma telewizora z prostego powodu – nie odczuwa takiej potrzeby.
Jeśli czytasz ten artykuł, to być może jeszcze nie wiesz, że oglądanie telewizji jest marnowaniem czasu i Tobie szkodzi.
Czy przyszło Ci do głowy pytanie dlaczego właściwie oglądasz telewizję?
Może to jest czas na znalezienie odpowiedź?
Według badań oglądanie telewizji zajmuje średnio 4 do 5 godzin dziennie, a jeśli doliczymy do tego około 7-8 godzin na sen, to z każdego dnia zostaje nam około 12 godzin do „zagospodarowania”.
Odejmując od tego czas pracy – zależy od tego czym się zajmujemy, to tak naprawdę mamy już niewiele czasu na inne aktywności.
Oczywiście w telewizji można znaleźć programy, które rozwijają Twoje zainteresowania, poszerzają wiedzę i nie cały czas spędzony przed telewizorem jest zmarnowany, chociaż trudno znaleźć ciekawy program w niekończących się blokach reklamowych.
Zastanawiający jest fakt, dlaczego w telewizji (nie tylko publicznej) głównie wyświetlane są treści o nieszczęściach, strachu, nienawiści …. Dlaczego zamiast pozytywnych treści na pierwszym miejscu w można znaleźć horror, thriller, dramat, kataklizm, nieszczęścia itp. Przecież wokół dzieje się tyle dobrych rzeczy, ludzie mają powody do radości.
Dlaczego więc mam to oglądać i przy okazji pogarszać sobie humor i zarażać nim innych?
Myślę, że telewizja wcześniej, czy później musi się zmienić. Nadal popularne odbiorniki telewizyjne, większe i doskonalsze, coraz częściej nie służą do oglądania telewizji. Nie znaczy to, że nie ogląda się już filmów, wręcz przeciwnie – ogląda, ale online. Rośnie popularności serwisów wideo w internecie, ale trzeba pamiętać, że bezmyślne serfowanie i scrolowanie jest równie szkodliwe jak nałogowe oglądanie seriali.
Kolejnym powodem, dla którego warto zrezygnować z siedzenia przed telewizorem, to fakt, że ma to ogromny wpływ na nasze zdrowie. I znowu odwołam się wyników do badań, które dowodzą, że codzienne przesiadywanie prze kilka godzin przed telewizorem sprzyja rozwojowi otyłości, cukrzycy, chorób serca. Niestety również oglądanie niewiele wnoszących treści w jakimś stopniu upośledza nasz mózg. Lepiej na przykład rozwiązywać krzyżówki, czy grać w gry planszowe – zmuszamy wtedy nasz mózg do pracy, co docenimy na starość 🙂
Badania Herberta Krugmana (w latach 60-tych XX wieku) wykazały, że podczas oglądania telewizji wyłączają się ośrodki w mózgu, które odpowiedzialne są za krytyczne myślenie oraz zwiększa się skłonność do bezkrytycznego przyjmowania różnych informacji. To właśnie Herbert Krugman opracował model skutecznego przekazu reklamowego („Teoria trzech uderzeń”). Zgodnie z Tą teorią w celu skutecznego wpłynięcia na zachowania potencjalnych klientów niezbędny jest ich trzykrotny kontakt z reklamą.
Dzisiejsza telewizja istnieje głównie po to, by promować, reklamować i sprzedawać różne produkty. Programy telewizyjne są tak projektowane, aby trzymać widza przed telewizorem i za pośrednictwem reklam czy lokowania produktu skłonić go do kupienia. Niestety większość ludzi nie jest tego świadoma i kupuje coś co „musi mieć”.
Szukając informacji na temat oddziaływania telewizji i skutków jej oglądania trafiłam między innymi na stronazdrowia.pl. Znalazłam tu treści warte zastanowienia:
„Jedną z konsekwencji oglądania telewizji jest znaczne uproszczenie świata i jego problemów. Dotyczy to przede wszystkim bezrefleksyjnego chłonięcia wszelkich przekazów medialnych. Dzieje się tak m.in. dlatego, że telewizja dla wielu osób jest podstawowym źródłem informacji na temat: polityki, kultury, nauki, a także aktualnych wydarzeń na świecie. Obecnie powszechnym zjawiskiem w telewizji jest manipulacja, która może przybierać zróżnicowane formy:
- Selekcji informacji tzw. gatekeeping.
- Ramkowania tzw. framing, który polega na wybieraniu pewnych aspektów rzeczywistości i uwydatnienia ich w celu propagowania konkretnego światopoglądu.
- Ageda-setting, które przybiera postać wartościowania przekazów medialnych i ustalania ich hierarchii.
- Teorii użytkowania i zaspokajania potrzeb, polegającej na przekazywaniu użytkownikom dokładnie tego, co chcą zobaczyć i usłyszeć.
- Teorii dwustopniowego przepływu informacji.
- Programowania neurolingwistycznego, które wykorzystuje różne techniki w tym m.in.: modelowania, kotwiczenia, linii czasu i przeramowania.
- Manipulacji językiem i faktami.
- Manipulacji podświadomością (przekazy podprogowe)
- Fake newsy (fałszywe informacje).
- Fragmentaryzacji informacji.”
„Telewizja ma negatywny wpływ zarówno na zdrowie fizyczne, jak i psychiczne.
Mimo tej świadomości dla wielu osób oglądanie telewizji jest głównym sposobem na relaks i rozładowanie stresu po całym dniu ciężkiej pracy. Przekonanie to wynika przede wszystkim z tego, że oglądaniu programów telewizyjnych, towarzyszą nam pozytywne doznania, które często znikają po wyłączeniu telewizora. Niepokój powinno wzbudzić to, że mechanizm działania telewizji jest podobny do mechanizmu działania silnie uzależniających środków uspokajających.”
Oglądanie telewizji ma również fatalny wpływ na dzieci.
Zatrważające są fakty, co dzieje się, kiedy dzieci od najmłodszych lat mają kontakt z telewizorem i tabletem.
„Autyzm, zespół Aspergera, opóźniony rozwój mowy, ADHD czy może za dużo telewizji?
Szybkie fakty:
– 90% dzieci poniżej drugiego roku życia ogląda jakiś rodzaj mediów elektronicznych
– Dzieci do 2 roku życia oglądają średnio 1-2 godziny telewizji dziennie.
– Jedna trzecia dzieci ma telewizor w sypialni w wieku 3 lat.-
– 39% rodziców małych dzieci potwierdza, że telewizor jest w ich domach włączony, przez co najmniej 6 godzin dziennie!
– Coraz więcej szkół wprowadza zakaz korzystania ze smartfonów na przerwach, ponieważ dzieci i młodzież komunikuje się ze sobą na przerwach przez komunikatory… siedząc obok siebie!”
„Nawet 5 minutowy seans dziecka przed 2 rokiem życia przed telewizorem ma podobny efekt jak godzina spędzona w kinie przez dorosłego człowieka! Znasz to uczucie po wyjściu z sali kinowej? Dezorientacja, spowolnienie w rozpoznaniu miejsca, które dobrze znasz. Ile razy mylisz drogę po wyjściu z kina? Ponadto utrata zdolności planowania, zapominanie zadań ustalonych wcześniej. Dlatego nie oczekuj od dziecka, że oderwane od ekranu zareaguje natychmiast na twoje wołanie czy wykona polecenie”.
Po więcej informacji zajrzyj na stronę:psychiatria-dziecieca.pl/blog/tablet-i-telewizja-dla-dziecka-nowe-wytyczne
Pocieszającym jednak jest fakt, że coraz więcej osób wybiera życie bez telewizora.
Mamy wtedy więcej czasu na aktywność fizyczną – taką jak lubimy, na rozwijanie własnej pasji, na zabawę z dziećmi, na rozmowy i spotkania z rodziną, przyjaciółmi.
Zrozumieliśmy (ja i P) to już dawno i nie oglądamy telewizji. Nie stoi za tym żadna filozofia.
Telewizja nie oferuje nic oprócz natłoku niepotrzebnych informacji, hałasu, które męczą oraz nic pozytywnego nie wnoszą do życia. Jeśli chcemy coś obejrzeć lub znaleźć interesujące nas treści szukamy w internecie. Oglądamy tylko tego, co wybierzemy i czasie jaki chcemy. Omija nas ogromna ilość złych i nieszczęśliwych informacji, dramatów i przede wszystkim reklam.
Co można robić zamiast oglądania telewizji?
Możliwości jest mnóstwo:
– spacer o każdej porze roku pozwala się rozruszać, dotlenić, wyciszyć, przemyśleć
– czytanie książek – rozwija wyobraźnię
– gry planszowe – to okazja do spędzenia czasu z dzieckiem, ale nie tylko. Jest mnóstwo gier stworzonych z myślą o dorosłych.
– uprawa kwiatów, czy warzyw w przydomowym ogródku lub na balkonie
– jazda na rowerze, bieganie, czy inne aktywności na świeżym powietrzu
– znalezienie sobie jakiegoś hobby – najlepiej w grupie np. śpiewanie, rękodzieło
– spotkania z rodziną, przyjaciółmi, znajomymi
– gotowanie zdrowych posiłków
– rozwijanie swoich kompetencji
– wybranie się na potańcówkę przy muzyce na żywo
Tę aktywność polecam szczególnie. Poznajesz innych ludzi, poruszasz się w rytmie muzyki, relaksujesz się, uśmiechasz się, przeżywasz takie emocje, o jakie trudno w innych sytuacjach.
Podsumowując:
Zamiast tracić czas na siedzenie przed telewizorem możesz robić wszelkie inne rzeczy, które sprawią Tobie przyjemność. A jeżeli na dodatek będą to rzeczy, które wniosą wartość w życie innych – to uwierz, że poczujesz ogromną radość!
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej- polecam do poczytania:
dr Anną Ryłko-Kurpiewską, autorką książki „Reklama jako sztuka powtórzeń”
Ewa Kurzeja „Perswazja w telewizyjnej reklamie społecznej” Studium socjologiczne
